De Romeinen pasten deze techniek als eersten toe. Stukjes blank of gekleurd glas worden met loodstrips gevat tot panelen, die in de sponning van een venster worden geplaatst.

Vanaf de vroegchristelijke tijd vonden de eerste experimenten plaats met brandschildering; het inbranden van een voorstelling op het glas. Deze voorstelling wordt aangebracht met een ‘verf’ bestaande uit gemalen glas met een metaaloxyde. Deze wordt in de oven verhit en versmolten met de glazen ondergrond. We spreken dan van gebrandschilderd glas, dat meestal gecombineerd wordt met de glas-in-lood techniek. T

ot aan de uitvinding van het vlakglas was dit de belangrijkste venstervorm. Glas-in-lood en gebrandschilderd glas werden dan ook toegepast in kerken als in niet-religieuze gebouwen en in woningen. In kerken werden ook na de reformatie nog gebrandschilderde ramen gemaakt, zowel figuratief als non-figuratief. In de twintigste eeuw bleef de techniek populair voor ‘bovenlichten’. De kunstenaars van de stijl ontwierpen veel non-figuratieve glas-in-loodramen. Tijdens de wederopbouwperiode volgde een volgende opleving van de techniek en werden figuratieve en non-figuratieve monumentale ramen gemaakt.

Verwante technieken: •

• geëtst glas •
  
• gestraald glas •
  
• glas appliqué